Lusten en lasten
De vernietigingsprocedure die minister Maron nu start, is het zoveelste voorbeeld van een groen, dogmatisch anti-luchthaven beleid. We moeten, ook in Brussel, eigenlijk trots zijn op een luchthaven zoals die van Zaventem. Het is de tweede grootste economische motor van Vlaanderen, het is de grootste private werkgever in de regio, ook voor Brussel: het creëert jobs en welvaart. En ja, het creëert ook overlast. Als inwoner van één van de luchthavengemeentes kan ik daar over meespreken. Die overlast mogen we niet minimaliseren, daarom gaf de Vlaamse Regering vorige week ook het startschot voor de Balanced Approach-procedure om tot een evenwichtige, robuuste omgevingsvergunning te komen voor de exploitatie van de luchthaven. Leefbaarheid en gezondheid zijn daarin cruciaal.
Maar die overlast, die is oneerlijk verdeeld. En hoewel men in Brussel liever anders beweert, ligt het zwaartepunt van de vluchten voornamelijk in de Vlaamse Rand. Daarom is er dringend nood aan een nieuwe federale vliegwet die de spreiding van de vluchten over het Belgische luchtruim eerlijk en billijk organiseert. Het is natuurlijk gemakkelijk om door een groene bril naar de wereld te kijken, wel te profiteren van de lusten en doofstom te zijn voor de lasten.
HUB 3.0
Wat is dat HUB 3.0 project nu precies waartegen minister Maron een vernietigingsprocedure start? Met HUB 3.0 moet de luchthaven van Zaventem zich klaarstomen voor de toekomst met een grotere aankomsthal, vlottere aansluiting naar het openbaar vervoer met een intermodale hub, een nieuw hotel en een groene boulevard met fietspaden, plaats voor de luchthaventram en véél groen. Deze ontwikkelingen moet de luchthaven voorbereiden op een groei van het aantal passagiers, wat niet noodzakelijk een toename van het aantal vluchten wil betekenen. Dat zijn twee aparte zaken, twee aparte vergunningen, twee aparte procedures.
De luchthaven van Zaventem blijft, de luchthaven van Zaventem groeit. Met Vlaanderen en N-VA in de cockpit laten we deze jobs niet wegvliegen.
Het is een zoveelste hoofdstuk in dit complexe, maar niet minder belangrijke dossier. Spelletjes van ondemocratische regeringen en ministers kunnen we missen als kiespijn. Er zijn in dit land helaas nog steeds krachten die de luchthaven van Zaventem liever kwijt dan rijk zijn. De realiteit is anders: de luchthaven van Zaventem blijft, de luchthaven van Zaventem groeit. De komende jaren worden cruciaal voor de toekomst van de luchthaven, voor de duizenden jobs en de welvaartscreatie. Met Vlaanderen en N-VA in de cockpit laten we deze jobs niet wegvliegen.
