De 12-minutenregel
Sinds 2023 gold er in de Rand een uitzonderingsregeling, de zogenaamde '12-minuten regel' waardoor je kon vragen om naar een Nederlandstalig ziekenhuis gevoerd te worden, met Nederlandstalige zorgverleners, zolang de situatie niet levensbedreigend is en de ziekenwagen niet langer dan 12 minuten zou moeten omrijden. Een typisch Belgisch lapmiddel om te ontspringen aan de verantwoordelijkheid om het probleem aan de bron aan te pakken, maar wel een lapmiddel dat voor veel inwoners van de Vlaamse Rand gerustheid bracht. Op z'n minst kan men de dokter of verpleger verstaan, de situatie uitleggen en begrijpen wat de behandeling zal zijn.
Begin februari raakte echter bekend dat een Brussels ziekenhuis dat de regeling aanvocht, gelijk kreeg van de Raad van State. De regeling werd immers nooit per ministerieel besluit verankerd, waardoor ze niet rechtsgeldig is. Een slag in het gezicht van de Vlamingen in de Rand. En dat heb ik aangeklaagd in de commissie Vlaamse Rand.
Zelfs geen 'ça va madame" ...
Laat ons eerlijk zijn: het probleem is niet het vernietigen van deze regeling, het probleem zit veel dieper bij het fundamenteel misprijzen van Vlamingen en het Nederlands. Het gebrek aan zorgpersoneel dat Nederlands spreekt en begrijpt, het gebrek aan verantwoordelijkheidszin bij de ziekenhuizen om hun personeel taallessen aan te bieden en die liever procederen bij de Raad van State: dat is de chronische ziekte in Brussel waartegen blijkbaar geen enkel medicijn is opgewassen. Het Nederlands wordt vandaag nog steeds als een virus aanzien, terwijl het een wettelijke verplichting is in Brussel om tweetalige zorgverlening te bieden. Een mens bij verstande krijg je dat ook gewoon niet uitgelegd waarom dat nu precies zo moeilijk is.
Verschillende getuigenissen over mensen in zorgen die hun dokter niet begrijpen, die geen uitleg krijgen van de verpleger, die niet eens -in het Frans dan nog- gevraagd worden 'ça va madame?' tonen nog maar eens dat er vandaag nog steeds mensen rondlopen met de overtuiging dat Vlamingen tweederangsburgers zijn. De strijd voor het Nederlands in de Vlaamse Rand is dus nog lang niet gestreden.
